بیماری کمال گرایی به زبان ساده : آفتاب پرست که باشی ، میشی مثله مرد هزار چهره . هر روز 1000 تا رنگ عوض می کنی . نه 5000 تا ، نه 7000 تا ، نه .... تا . اونقدر رنگ عوض می کنی تا بلاخره نیمه گمشدتو پیدا می کنی. اولش احساس میکنی که با نیمه گم شده ات جامع شدی . اما کم کم می فهمی که نه تو گمشده اونی نه اون گمشده ی تو . اینجاس که فضولیت گل می کنه و بازی * آغاز میشه . باز ابتدا میکنی به رنگ عوض کردن و گشتن که شاید نیمه گمشده ات پیدا بشه .

یکی بود که خیلی دوستش داشتم. اونقدر که دیگه سلیقه هام با اون یکی شده بود . با هم بزرگ شدیم . اون به من خیلی چیزهارو یاد داد.اما اون یکی نبود. هرچه بزرگتر می شدم ، یکی بود ، یکی نبود های بیشتری رو پیدا می کردم . به هرچیزی که می رسیدم . واسه مدتی خوشحال می شدم که این دیگه خودشه.اما زیاد طولی نمی کشید که می فهمیدم یکی بود ، یکی نبود . درست مثله این می مونه که تو مرداب دست و پا بزنی اما چیزی دستت رو نگیره و بیشتر تو مرداب فرو بری . وقتی فهمیدم "یکی بود"های زندگیم "یکی نبود" ند ، تازه ابتدا کردم به د